امروز پيشكنگره دومين كنگره شعر زنان تهران در سراي اهل قلم بود و ديدار دوستان و بزرگواران ديده و ناديدهاي كه مشتاق ديدارشان بوديم. سواي ديد و بازديد ها كليت برنامه و پر محتوا بودن آن باعث شد كه فكرم راه برود و به اين نتيجه برسد كه واقعاً در حيطه شعر زنان و بررسي اين جريان چقدر كم كار شده است. درست است گاهي از زن و شعر زنان چيزي نوشته شده و خوانده شده است آن هم به مدد فروغ و سيمين و … نقد آثارآنها، اما چند نكته:
اول اينكه در هيچ دوره از ادبيات مثل بعد از انقلاب زنان به شعر و شاعري رو نياوردهاند و ما هيچوقت اينقدر شاعر زن قدر و خوب نداشتهايم اما شعر زنان به عنوان يك جريان،يك گونه ادبي، يك فرايند فرهنگي و ادبي نقد نشده است واگر اغراق نكنم نگاه جدي به اين مقوله صورت نگرفته است. حتي ما كنگره هاي شعر زنان نداشته ايم ، كنگره يا جشنوارههايي كه موضوع آن زن بوده و شركتكنندگان آن نيز زن باشند.
دوم اينكه بحث من حركت هاي ناسالم فمينيستي كه هميشه هم با سياست آلوده بوده اند نيست و نگاه ابزاري گردانندگان چنين جرياناتي به زن. بحث من بررسي شعر زنان است با تمام دنياي ذهني زنان شاعر كه آينه تمامنماي خواستههاي آنان، فرديتشان ، نقش اجتماعي آنها و بودنشان در دوره معاصر است و كم نيستند آثاري كه واجد اين ويژگي هستند و البته توجه به اين نكته هم ضروري است كه زنان سهم عمدهاي در تربيت شاعران جوان معاصر چه در كانونهاي ادبي يا انجمنها و مراكزي مثل كانون پرورش فكري و… داشته اند.
و اين گفتهي اغلب شاعران زن درست است كه ” آقايان هيچ وقت نگاه جدي به شعر زنان نداشتهاند ” چرا كه جامعه ما اساساً نگاه جدي به نقش زن ندارد.
خانم زهرا عبدي در اين نشست به نكاتي در مورد زن و ادبيات اشاره كرد كه به نظر من نگاه واقعبينانهاي به اين جريان بود و وجود يك زن منتقد و مطلع را بايد به فال نيك گرفت. نكته مهم سخنان ايشان پيشنهاد نگاه فراجنسيتي زن در ادبيات بود كه از يك منظر ميتواند درست باشد اما با درنظر گرفتن يكسري ملاحظات! به نظر حقير اولين ويژگي شعر زنان بايد زنانگي در شعر باشد چرا كه همان آينهاي كه شعر زنان را مينماياند بايد تصوير درست و مشخصي را نيز از فرديت، نقش اجتماعي و واقعيت زيستي زنان نمايش دهد؛ كه شعر، شناسنامهي نه تنها خود شاعر بلكه جامعه، زمان و مكاني است كه شاعر در آن زندگي ميكند. مقيد كردن شاعران زن به نگاه فراجنسيتي ميتواند شاعران و نويسندگان زن را به بيراهه سوق دهد اگرچه يك شاعر و يا نويسنده بعد از طي بلوغ فكري و رسيدن به يك جايگاه خوب ميتواند نگاه فراجنسيتي، فرازماني، فرامكاني و… داشته باشد اما ناديده انگاشتن نگاه زنانه، تأثير و ماندگاري اثر را از بين خواهد برد.
و ديگر اينكه از صحبتهاي شيرين خانم سيميندخت وحيدي و شعرهاي شاعراني مثل خانم ناهيد يوسفي ، هوروش نوابي، غزل تاجبخش، آرزو خمسه، مريم اسلامي و… و ديدار نازنيناني مثل استاد دكتر تركي، استاد شفيعي، مژگان عباسلو ، آقاي احمدي، تبسمبانو، نيلوفر نصرتي و… هم نميشود گذشت و خوشحالم از اينكه اين كنگره را به دست كساني سپردهاند كه عاشقانه براي آن زحمت ميكشند. براي خانم سودابه اميني به عنوان دبير كنگره و سيدضيا الدين شفيعي و ديگر دستاندركاران آرزوي موفقيت ميكنم و به دوستان خانم شاعر پيشنهاد ميكنم كه حضور خود را در اين كنگره پررنگتر كنند.
