دریا ، – صبور و سنگین –
می خواند و می نوشت :
« … من خواب نیستم !
خاموش اگر نشستم ،
مرداب نیستم !
روزی که برخروشم و زنجیر بگسلم ؛
روشن شود که آتشم و آب نیستم ! »
فریدون مشیری
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم بهمن 1387ساعت 12:53 توسط فرهاد صفریان © | 16 روح تكانی